درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

ابر برچسبها

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

p

رومن یاكوبسن: زبانشناس هنرمند

 

«زبانشناسی بر خلاف تمامی رشته‌های علوم انسانی، یكی از چند شاخه دیرینه زبان به شمار می‌رود. ما امروز با سومریان كه نخستین دستور‌نویسان عهد باستان محسوب می‌شوند، بیش از چهار هزار سال فاصله داریم. نظریه‌های زبانی و پژوهش‌های تجربی موجود نشانگر تلاش مداوم زبانشناسان از عهد باستان هند و یونان تا دوره موفقیت‌های قرون وسطا، رنسانس، عصر خرد و روشنگری و سرانجام روندهای علمی گوناگون دو قرن اخیر است. تجربه سرشار علمی و چند جانبه زبانشناسی، ما را بر آن می‌دارد تا جایگاه این علم را در میان علوم انسانی و چگونگی هماهنگی رشته‌های گوناگون را با این علم، ‌بدون تجاوز به حریم وظایف و ویژگی‌های هر رشته به پرسش گذاریم.» (یاكوبسن، روندهای بنیادین در دانش زبان)

خبرگزاری كتاب ایران(ایبنا): امكان ندارد در جلسه نقد ادبی كتابی نشسته باشی و یادی از نظریه‌های یاكوبسن نشود.
بعید است در خصوص سبك‌شناسی و مطالعات ادبیات سخن به میان بیاید و نامی از یاكوبسن برده نشود. چه برسد به كلاس‌های زبانشناسی و آواشناسی و ... .

یاكوبسن فقط یك زبانشناس نبود. آواشناسی، لغت‌شناسی، ‌ادبیات، نقاشی آوانگارد، ‌شعر و زیبایی‌شناسی از حوزه‌های فعالیت او بوده است.

رومن یاكوبسن(Roman Jakobson) یازده اكتبر 1896 در یك خانواده متمول شهر مسكو به دنیا آمد. از همان كودكی علاقمند به زبان بود. تحصیلات خود را در «موسسه زبان‌های شرقی لازارو» آغاز كرد و در 23 سالگی رشته زبان‌شناسی تاریخی – تطبیقی دانشگاه مسكو را به پابان رسانید. سال 1915 و در دوران دانشجویی عضو حلقه زبانشناسی مسكو بود، سپس وارد دنیای شعر و هنر آوانگارد شد.

او یكی از بنیانگذاران حلقه زبانشناسی پراگ بود و فعالیت خود را در 29 سالگی شروع كرد. یاكوبسن از 1920 تا 1939 را در چكسلواكی سپری كرد و در پایان دهه سوم قرن حاضر استاد ممتاز فقه‌اللغه روسی و ادبیات كهن چك در دانشگاه ماساریك چكسلواكی شد.

او با شروع جنگ جهانی دوم، به اسكاندیناوی رفت و از همانجا با حلقه زبانشناسی كپنهاك و متفكرانی چون لویی یلمزلف ارتباط برقرار كرد. با كشیده شدن جنگ به غرب، در سال 1941 به ایالات متحده آمریكا و مدرسه عالی علوم انسانی نیویورك رفت. در آنجا با كلود لوی استراوس، یكی از مهره‌های شاخص ساختگرایی آشنا شد كه تأثیر بسیاری بر كارهای وی گذاشت. سپس او در دانشگاه كلمبیا به تدریس زبانشناسی پرداخت.

در امریكا با زبانشناسان آمریكایی بسیاری از جمله فرانس بوآز، بنجامین ورف و لئونارد بلومفیلد آشنا شد. در 53 سالگی با سمت استاد استادان در دانشگاه هاروارد به تدریس زبان و ادبیات اسلاوی و زبانشناسی همگانی پرداخت و تا بازنشستگی در همانجا مشغول بود و از سال 1957 در انیستیو تكنولوژی ماساچوست MIT نیز به تدریس و پژوهش پرداخت.

رده‌شناسی زبان، نشانداری و همگانی‌های زبان سه ایده اصلی وی نقش مهمی امروزه در زبانشناسی بر عهده دارد.

جمع‌بندی فعالیت‌های یاكوبسن كار بسیار دشواری است. اما دستاوردهای او توسط آرمسترانگ و اسكون‌ولد در كتابی با عنوان Roman Jakobson: Echoes of His Scholarship آمده است.

مجموعه نوشته‌های یاكوبسن در زمینه سبك‌شناسی، ادبیات، نقد ادبی، زبانشناسی و دیگر زمینه‌های وابسته، ‌به بیش از دویست عنوان كتاب می‌رسد.

او در 18 جولای 1982در سن 86 سالگی در بوستون از دنیا رفت.

برخی از آثار رومن یاكوبسن عبارتند از:

- زبان كودك، زبان‌پریشی و جهانی‌های آوایی 1971
- شش خطابه درباره آوا و معنی 1978
- چهارچوب زبان 1980
- الگوی آوایی زبان 1979
- گفتگوها 1980
- روندهای بنیادین در دانش زبان
 
 منبع: 
http://www.ibna.ir  (با اندكی دخل و تصرف)



نوشته شده توسط :پویان پوروزیری
پنجشنبه 20 آبان 1389-05:19 ب.ظ
نظرات() 

یاكوب گریم: زبانشناس قصه گو

 

كودكی ما با قصه‌های سفید برفی، زیبای خفته، ‌هانسل و گرتل، سیندرلا و ... گذشت و كودكی فرزندانمان هم همینطور. این افسانه‌های جذاب و گیرا نوشته برادران گریم است. یاكوب و ویلهلم.

خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا): برادران گریم با این قصه‌ها، دنیای شیرینی را برای كودكان ساخته‌اند اما حیف است ندانیم كه یاكوب گریم عنوان پدر زبانشناسی تاریخی را نیز به خود اختصاص داده است.

یاكوب گریم در 4 ژانویه 1785در هاناوای آلمان به دنیا آمد. او در كودكی پدرش را از دست داد و كودكی خود را در سختی گذراند، ولی برای ادامه شغل موروثی پدر به تحصیل حقوق در دانشگاه پرداخت. آشنایی وی با فردریك كارل ون سویگنی،‌ محقق برجسته حقوق ایتالیا باعث شد تا به متون كهن علاقه‌مند شود به ویژه متون کهن آلمان و ادبیات قرون وسطی و بعدها این تحقیقات ادامه پیدا کرد.

او ریشه‌شناس و اسطوره‌شناس بزرگ آلمانی است و در زندگیش آثار بزرگی از خود بر جای نهاده.

«تاریخ زبان آلمانی»، از آثار ارزشمند اوست كه در آن بر عناصر زبانشناختی تاكید شده است. موضوع این اثر، تاریخ نهفته در واژه‌های این زبان است. او برای این کار واژه‌های موجود در نوشته نویسندگان کلاسیک را جمع‌آوری و ارتباط آنها را با زبان‌های دیگر بررسی کرد. بعدها مطالب این کتاب اصلاح شد و سوالات جدیدی برای یاکوب ایجاد شد که تا پایان عمرش هم بدون جواب ماند ولی در هر حال این کتاب در نوع خودش بی‌نظیر بود.

«دستور آلمانی» حاصل کارهای وی در حوزه ریشه‌شناسی بود. او در این اثر به زبان‌های ژرمن باستانی، گوتیک، ژرمنیک غربی و حتی ادبیات اسکاندیناوی اشاره کرده است و اعتقاد داشته که بدون در نظر گرفتن این زبان‌های مرتبط، تهیه دستور زبان آلمانی غیر ممکن است.

«دیكشنری آلمانی» از دیگر شاهکارهای اوست. این دیكشنری مجموعه‌ای از مقاله‌های باستانی بسیار ارزشمند است. این دیكشنری آنقدر عظیم است كه این امكان وجود نداشت كه خود و برادرش به تنهایی بتوانند آن را كامل كنند.

یاکوب، 20 سپتامبر 1863 در برلین در سن 78 ساگلی از دنیا رفت .


منبع:
http://www.ibna.ir  (با اندكی دخل و تصرف)



نوشته شده توسط :پویان پوروزیری
سه شنبه 18 آبان 1389-04:47 ب.ظ
نظرات() 

هریس کیست؟؟؟

 

زلیگ هریس زبانشناس آمریكایی است. او تمام شهرتش در زبانشناسی ساختاری، تحلیل كلام و كشف ساخت گشتاری است.

به گزارش خبرگزاری كتاب ایران (ایبنا)، هریس از آن دانشمندانی بود كه به سرعت به پیشرفت‌های بزرگی دست پیدا کرد.

چامسكی و نظریاتش را همه می‌شناسند، اما شاید همه ندانند كه زلیگ هریس استاد چامسكی بود و مفهوم گشتار را او ابتدا معرفی كرده بود و چامسکی با استفاده از نظریات استادش توانست این مفاهیم را به‌خو‌بی در نظریاتش جای دهد.

بیشتر كسانی كه علاقمند به نقد ادبی هستند، اهمیت تحلیل گفتمان را اكنون می‌دانند، ولی شاید ندانند كه اصطلاح «تحلیل گفتمان» اصطلاحی بود كه هریس آن را اختراع كرد. آن هم در دوره‌ای كه بحث ترجمه ماشینی مطرح بود، یعنی دهه 50 و این انگیزه وجود داشت كه ماشینی اختراع شود كه بتواند متن را از یك زبان به زبان دیگر ترجمه كند و گروهی را به تجزیه و تحلیل متن واداشت. آنها متن را توالی چند جمله یا زنجیره یی از جملات تعریف می‌كردند. اما هریس اعتقاد داشت: "گفتمان، گفتار یا نوشتاری است به هم پیوسته که در سطحی فراتر از جمله ظاهر می‌شود."

هریس كسی بود كه با نخستین كتاب‌هایش نظر ادوارد ساپیر را به‌خود جذب كرد، به‌طوریكه او، هریس را جانشین فكری خود معرفی كرد.

همچنین هریس اندیشه‌های بلومفیلد را در توصیف زبانشناختی گسترش داد: "تحقیق در روال‌های كشف در واج و تكواژ برپایه خصوصیات توزیعی واحدها".

كتاب "روش‌هایی در زبانشناسی ساختاری" در سال 1951 بر اساس ساختارگرایی توصیفی نگاشته شد. این كتاب او را به شهرت رساند.

او در 23 اكتبر 1909 در بالتا - اوكراین - به دنیا آمد و در 1913 در 4 سالگی با خانواده‌اش به فیلادلفیای پنسیلوانیا رفت و دانشجوی دانشكده مطالعات شرقی شد و لیسانسش را در بیست و یك سالگی(1930) از دانشگاه پنسیلوانیا گرفت. دو سال بعد فوق لیسانس و دو سال بعد از آن دكترای خود را دریافت كرد.
در 1931 تدریس را در همانجا آغاز کرد و تا جایی پیش رفت كه در 38 سالگی گروه زبانشناسی را تاسیس كرد، نخستین گروه زبانشناسی در كشور.
او نخستین كتابش را در 27 سالگی به رشته تحریر در آورده بود.

زلیگ هریس در 82 سالگی در 22 می 1992 از دنیا رفت.

دستور زبان فینیقی - 1936، از تكواژ تا گفتار - 1946، روش‌هایی در زبانشناسی ساختاری - 1951، ساختارهای ریاضی در زبان - 1968، مقاله هایی در زبانشناسی ساختاری و گشتاری - 1970 ، مقاله هایی در نحو - 1981 ، دستور زبان بر پایه اصول ریاضی - 1982، زبان و اطلاعات - 1988، نظریه زبان و اطلاعات - 1991
برخی از آثار وی به شمار می روند.
منبع: : :
http://www.ibna.ir 



نوشته شده توسط :پویان پوروزیری
چهارشنبه 12 آبان 1389-04:40 ب.ظ
نظرات() 







  • تعداد صفحات :3
  • 1  
  • 2  
  • 3  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic